Wat een aparte naam, Kerk van de Nazarener. Die reactie horen we vaker. De eerste kerk die Kerk van de Nazarener genoemd werd, was een lokale kerkelijke gemeente in Los Angeles, gesticht door de methodistenpredikant Phineas E. Bresee. Dat was in 1895. De kerk is genoemd naar Jezus van Nazareth. Een mooi filmpje waarin het ontstaan van de naam is verbeeld, vind je hier:
De Kerk van de Nazarener heeft dus haar wortels in het methodisme en de heiligingsbeweging. Deze vinden beiden hun oorsprong in de persoon van John Wesley (1703-1791), een Anglicaanse priester die, geleid door de Heilige Geest, enorm veel impact heeft gehad op de kerk en samenleving in Engeland en later ook in Amerika. Omdat hij buiten zijn eigen parochie predikte (een bekende uitspraak van hem is: “De hele wereld is mijn parochie”), opkwam voor de armen en lagere klassen in de samenleving, hypocrisie aan de kaak stelde en een grote nadruk legde op bekering en (methodische) levensheiliging, maakte hij zich binnen de top van de Anglicaanse kerk van zijn tijd niet geliefd. Het preken werd hem en zijn volgelingen binnen de kerk nagenoeg onmogelijk gemaakt. Hierdoor ontstond de Methodistische Kerk; eerst in Amerika (toen nog een kolonie van het Britse Rijk), later ook in Engeland.
Deze kerk groeide onstuimig, maar een eeuw later herhaalde de geschiedenis zich. Opnieuw stonden mannen en vrouwen op die de kerk verweten hun boodschap te verwateren en te veel naar binnen gekeerd te zijn. En opnieuw bleek er voor deze opwekkingspredikers zo weinig ruimte, dat zij noodgedwongen eigen kerken stichten. In Engeland richtten William & Catherine Booth de Salvation Army (Leger des Heils) op. In Amerika begonnen Phineas E. Bresee en J.P. Widney de Kerk van de Nazarener.
Theologisch en organisatorisch gezien hebben deze drie kerken (Methodisten, Leger des Heils en Kerk van de Nazarener) dus heel veel gemeen.
De Kerk van de Nazarener in Los Angeles richtte zich al snel op het samengaan met andere op zichzelf staande heiligingskerken die zich losgemaakt hadden van de Methodistische kerk. Gezocht werd steeds naar: wat hebben we gemeenschappelijk en wat is voor ons gezamenlijk onopgeefbaar als het gaat om onze overtuigingen en identiteit?
Enkele kenmerken van de KvdN vanaf het prilste begin waren:
- nadruk op bekering en levensheiliging
- focus op (buitenlandse) missie
- sociale actie; hulp aan behoeftigen, armen en achtergestelden
- mannen en vrouwen gelijkwaardig, ook in leiderschap
- theologisch onderwijs
- gericht op fusie / eenheid: ruimte voor verschillen
Zo werd de Kerk van de Nazarener een fusiekerk, een denominatie van kerken die elkaar gevonden hadden in een aantal essentiële geloofsartikelen en principes. De datum 8 oktober in het jaar 1908 wordt gezien als de geboortedatum van deze denominatie.
Sinds 1908 is de Kerk van de Nazarener uitgegroeid tot een wereldwijde kerk, die je op meer dan 160 plaatsen op de wereldbol kunt terugvinden! Al deze kerken zijn ondergebracht in ‘districten’.
Hoewel het hoofdkantoor van de Kerk van de Nazarener nog steeds in de Verenigde Staten staat (Kansas), is het leiderschap niet meer Amerikaans, maar een representatie van die internationale kerk. Het leiderschap wordt iedere vier jaar democratisch gekozen.
Lees hier meer over de geschiedenis van de Kerk van de Nazarener
Nederland en Rotterdam
De komst van een jonge vrouw, Jeanine van Beek (1931-2003) (voormalige directrice van ons bijbelcollege EuNC te Büsingen, nabij Schaffhausen in Zwitserland), werd het begin van de eerste gesprekken en handelingen die leidden naar de start van de Kerk van de Nazarener in Nederland. In de winter van 1966-1967 werd de Kerk van de Nazarener officieel georganiseerd door de leider van het midden-Europese district, dhr. Johnson. Dominee Cor Holleman (1928-2001) werd voorganger in Haarlem om, samen met zijn vrouw Miep en enkele andere medewerkers, de heiligingsboodschap te gaan verkondigen onder de naam van de Kerk van de Nazarener. Cor Holleman was de eerste leider van het Nederlandse district.
De Kerk van de Nazarener in Rotterdam is in 1975 gestart. In dat jaar werd het huidige kerkgebouw gekocht van de Synodaal Gereformeerde kerk (de Pniëlkerk in Rotterdam-Zuid). De kerk groeide in de 80er jaren uit tot zo’n 150 leden, veelal uit Rotterdam-Zuid en regio. In de tachtiger jaren ontstond ook de Portugees-sprekende Emmaüs-gemeente in Rotterdam. Nog weer later, in de jaren 2010, ontstond er een Bulgaarstalige gemeente. Zo huizen er nu drie plaatselijke gemeenten van de Kerk van de Nazarener in hetzelfde kerkgebouw!
Tot begin 21e eeuw had de Rotterdamse Nederlandstalige kerk een sterke regiofunctie. Maar door het ontstaan van andere Kerken van de Nazarener in de regio (Vlaardingen, Dordrecht, Hoeksche Waard), verviel die functie steeds meer. Dit leidde tot een nieuwe visie, die o.a. tot uiting kwam in de missieverklaring van 2002, waarin de toenmalige predikant ds. Maarten van Immerzeel mede namens de kerkenraad schreef, dat we als kerk ‘tekens van hoop willen scheppen in onze stad’. Uiteindelijk is tijdens een ledenvergadering in september 2007 bevestigd dat we als een kerk een stadskerk willen worden. Sinds dit moment is deze richting consequent ingezet, met als gevolg dat steeds meer leden en bezoekers van de gemeente uit de directe omgeving van de kerk komen en we ook een duidelijke gerichtheid op de wijk hebben gekregen.